جاغوری یک - اهمیت تاریخ !

بنام حضرت دوست !

مردی از دیار رستم !

راد مردی عاشق پیشه ، فرهاد گونه؛ سینه بیستون میشکافد. و ، در ژرفنا سینه تاریخ ، همچون غواص پر تهور دل به دریا سپرده و مروارید سخن « کلمه " حق " » را به جستجو پرداخته ، باشد تا ان را زیب گردن تاریخ ستمدیده گان سرزمین مسلخ و استبداد بنماید .

راد مرد خرد اندیش ، سوخته دل و دانشمند ؛ با کلک هنر آفرین خویش ، هنر بودن و باشرف بودن را؛ در مسیر اقتدار ، عزت و عظمت ؛ برای هزاره گان این وارثین اصیل سرزمین خراسان بزرگ و ایران کبیر ، در امتداد خط زمان، نقش آفرینی نموده و به حک میگیرد. باشد تا درخشش حقیقت ، در پرتو شعله های اندیشه و کلام حق ، بافته ها ی عنکبوتی ساحران و دروغ گویان « استبداد و ارتجاع » این افسون گر عصر و زمان ما را به آتش کشیده و خاکستر بنماید. خلق ی از بند رها یافته و در مسیر بودن انسانی ، همچون نیاکان با عزت خویش ، در پروسه تکامل دهکده جهانی ، سهم ارزنده و شایسته خویش را ایفا بنماید .

آری پیر فرزانه یی سینه تاریخ به کاویدن گرفته است . تا، با باز شناسی هویت و اصالت ما بر باد رفته گان ، مغضوب ین تاریخ را از رنج " افغان " بودن به رهایی سوق بدهد

آری خرد مند مردی از دیار بو علی و رستم ، دانشمند فاضل جناب آقای کیانی ، درفش کاوه برافراشته است ، تا با اعجاز قلم و دانش خویش ، هویت گم گشته گان تاریخ ، باز یابد ؛ و خود بخش زنده تاریخ "معاصر " گردیده و افتخار " ابدی " دیگر در سینه تاریخ ، بیافریند .

* * *

وعده کرده بودم تا راجع به اهمیت تاریخ ، و باز شناسی هویت تاریخی چیزی بنویسم . نه میدانستم که موضوع تا بدین پیمانه سنگین و با اهمیت میباشد . ور نه هر گز چنین وعده یی را روی صفحه اینترنت به دوستان نه میدادم . و حال ، با همه کمی و کاستی ها ی موجود ، امید مورد بی مهری دوستان قرار نه گیرم.

1 - اهمیت تاریخ !

تاریخ خود ارزنده ترین ، گویا ترین و انکار ناپذیر ترین سند رخ داد وقایع و حوادث کتله ها ی از انسان ها و جوامع بشری در گذر گاه زمان « سپری شده » ، میباشد . یعنی ، هر ان چه را که در گذشته های دور و نزدیک ، فر د و جامعه ان را از سر گذرانیده ، و در بستر حوادث ، خط زمان را عبور نموده اند. بر اساس همین عبور و طی طریق ، چگونه گی حال شکل و قوام گرفته است ، مبحث و آمیزه های تاریخ میباشد.

تمدن ، تولد یافته از بطن تاریخ است . و ، تاریخ خود حکایت گر ایجاد و خلاقیت های بس شگرف آدمی ، در میدان و عرصه نبرد « زنده گی » میباشد

تاریخ ، شیار پر فراز و نشیب رفتن ها است . قصه ، افسانه و حکایت گر حقیقت مطلق درد ، رنج ، شکست و پیروزی آدمی ، در کشاکش سخت خونین و پر مشقت تداوم بقا و راز بقا میباشد .

تاریخ راه شیری کهکشان ی است ؛ علامت گذاری شده در دل شب ، به قیمت و ارزش خون دل و حیات رفته گان ، برای ان های که ، به سکون و ایستا بودن ایمان و باور ندارند . و ، تاریخ در حقیقت همان قطب نما یی هست ، برای نا خدا یا ن که ، در دل شب مسئولیت خطیر " هدایت " و سکان دار بودن را با جان و دل پذیرا میگردند .

تاریخ " ورق " ، کلام " و آمیزه ها یی است از گذشته به حال ، از بودن ، به سوی شدن ها ؛ که ، بدون این بودن ؛ شدنی چه بسا مشکل ، دشوار و حتی نا ممکن خواهد بود . تاریخ خط ممتد میان گذشته و حال میباشد

اگر بخواهیم تاریخ را به لابراتوار حیات اجتماعی ، همانند زنده گی و مرگ ، پیروزی و شکست ، غرور و حقارت ؛ و چگونه گی شیوه ساختن تشابه بنمایم ، بدون شک ، مواد اساسی آزمایش این لابراتوار ، حقیقتا ، حیات و سرنوشت آدمی میباشد و بس .

تاریخ حافظه جمعی بخش از انسان ها یی است که بر اساس شرایط و موقعیت های خاص سر نوشت و حیات آن ها به هم گره خورده اند. همان گون که شخص بدون حافظه ، انسان کامل و بالغ نبوده ، به همان شکل جامعه یی بدو ن تاریخ ؛ مفلوج ، مفلوک ، مفعول و مرده گان ی بیش نخواهد بود .

در تعامل زنده گی ، هر چیزی را بها یی است . و ، بهای تاریخ ، ارزش حیات آدمی است . بهای تاریخ ، ارزش حیات بشریت در طول قرن ها و تداوم اعصار است . و از همین پس منظر ؛ " نباید " بر تاریخ کم اهمیت قایل گردید .

تاریخ آیینه تمام عیار باز گو کننده ، از چگونه گی شکل گرفتن ساختار اجتماعی امروزی ما است . بدون گذشته ، " حال " موجودیت عینی نمیتواند داشته باشد. و بدون حال آینده یی بسط و قوام نخواهد پذیرفت .

تاریخ ما ، سنگ بنا و اساس هویت ما است . تاریخ هویت ما است و اصالت ما ؛ همین اصالت و هویت ستون فقرات وحدت و اساس شکل گیری ساختار اجتماعی امروز ما را تشکیل میدهد. بر همین اصل دشمن ، آگاهانه و سنجیده شده بر آن « تاریخ و فرهنگ مان » هجوم آورده و آنرا به غارت گرفته اند . درست بعد از تاراج تاریخ و هویت ما است که ، شکست مان آغاز یافته است

انسان و جامعه بدون تاریخ و تجارب تاریخی ، به قرن حجر باز خواهد گشت ؛ در ورطه بربریت و توحش سقوط خواهد کرد . انسان و جامعه بدون تاریخ ، مفعول است و مجهول ؛ همچون ظرف زنگ زده و میان تهی بیش نه میباشد .

ادامه دارد

فید خوان rss reader