جاغوری یک - گزارش ملاقات با یکی از اعضای پارلمان بریتانیا وزیر اینتر نیشنل دیوولپمنت در کابنه آقای کامرون

جناب وزیر ! میترسم روزی، اگر مردم فراموش شدهء هزاره مجبورا در صف طالبان و القاعده انتحار گر و تروریست شوند! مسُول دولت کرزی و جامعه جهانی خواهند بود!

گزارش ملاقات با یکی از اعضای پارلمان بریتانیا وزیر اینتر نیشنل دیوولپمنت در کابنه آقای کامرون

ساعت سه و پانزده بعد از ظهر باردیگر تلفن موبایلم زنگ خورد، دیدیم آقای مختار علی هست، گوشی را جواب دادم،

مختارعلی : سلام کجایی آقای خرم، وعده ملاقات چهار بجه با مارک لینکستر یادت هست؟ ولی باید کمی زودتر بیایی.

حفیظ خرم : بلی یادم هست چشم، همین حالا از کار طرف خانه رفته دست و رویم را شسته تا سه وسی و یا سه و چهل خودم را پیش دفتر مارک می رسانم، به دوستان هم بگو که بیست الی پانزده دقیقه زودتر برسند تا از نزدیک هماهنگی نموده و سر ساعت باید وارد دفتر ایشان شویم.

مختار: بلی دوستان را خبر کردم، سر ساعت خواهند رسید، ولی متاسفانه چند نفر از دوستان به اثر مشکلات کاری نمی توانند سر وقت حاضر شوند.

حفیظ: خوب خیر است، لازم نیست ده پانزده نفر برویم چهار پنج نفر به نمایندگی از دیگران کافی خواهد بود.

ساعت چهار وارد دفتر کار جناب وزیراقای مارک لنکیستر شدیم، خانم بلند قد با چشمان آبی با لبخند و خوش آمد گویی ما را به اطاق ملاقات، رهنمایی نموده با لحن موادبانه گفت: شما لطفا اینجا تشریف داشته باشید اقای لنکیستر همین حالا می ایند. با نوشیدنی تشریفات ساده میهمان نوازی را بجا اورد.

بعد از گذشت دو الی سه دقیقه جناب وزیر دستان ما را به رسم خوش آمد گویی فشرد و همه سر جایشان قرار گرفتند.

آقای مختار علی جنرل سیکرتری (منشی) جامعه افغانیستانیهای شهر مدرن میلتون کینز خود و دوستان را اینچنین معرفی نمودند:

آقای حفیظ ا لله خرم مسؤل جامعه افغانیستانیهای شهر میلتون کینز

آقای صادق نویان نماینده هزاره ارگنایزیشن بریتانیا

آقای آصف حیدری سابق خزانه دار جامعه افغانیستانیهای میلتون کینز

و اینجانب مختار علی منشی ( جنرل سیکریتری) جامعه افغانیستانیهای میلتون کینز

جناب مارک هم خودش را بطور رسمی چنین معرفی نمودند:

من مارک لنکیستر عضوی پارلمان در یکی از وزارت های کابینه فعلی حکومت بریتانیا اجرایی وظیفه می نمایم.

موضع بحث:

هدف از ملاقات با نماینده پارلمان وزیر دولت کنونی بریتانیا سه موضع مهم و جداگانه بودند که در پائین به تفصیل گرفته شده اند:

1: مسائل روز افغانستان و هزاره ها - جامعه جهانی، دولت کرزی با میلیاردها دالرو فراموشی هزاره جات

2: کشتار سیستماتیک و زنجیرهء هزاره ها در کویته پاکستان

3: مسائل و مشکلات افغانیستانیهای مهاجر در داخل بریتانیا چه آنهای که شهروند این کشور و مشغول کار و زندگی هستند و چه آنهای که هنوزبی سر نوشت و منتظر جواب اند.

جلسه بعد از تشریفات و تعریفات خوش آمد گویی و معرفی طرفین به شکل رسمی آغاز گردید، در ابتدا آقای مارک لینکستر از تشریف آوری میهمانان بار دیگر ابراز خرسندی نموده مختصر صحبت را در مورد سیاستهای حزب حاکم بریتانیا در قبال قضایای مختلف افغانستان و پاکستان ارئه نمودند.

1: قضیه کشتار زنجیره ای در کویته:

بعدا اقای مختار علی منشی جامعه افغانهای میلتون کینز مختصر صحبت و معلومات دقیق در مورد کشتار زنجیره ای هزاره ها در کویته پاکستان ارائه کردند در ضمن اسناد کتبی و رسمی و لیست کشته شده گان را به اقای مارک لنکیستر تحویل دادند، و تا کید بر این داشتند که در صورت امکان باید فشار بیشتر روی دولت پاکستان وارد شود تا اگر جلوی گیری از این همه کشتار و خشونت نمی توانند، حد اقل قاتلین را به پنجه قانون سپرده وبه سزایی اعمالشان برسانند، تاکید بر این بود که آقای آصف علی زرداری رئیس جمهور پاکستان به بریتانیا آمده است، قضیه کشتار هزاره ها باید با ایشان مطرح گردد. سخنان اقای مختار علی با سخنان آقایان صادق نویان و آصف حیدری ادامه یافت و همه تاکید بر این داشتند تا قضیه به صورت جدی پی گیری و با ریئس جمهور دولت پاکستان در میان گذاشته شود.

2: مسائل افغانستان، جامعه جهانی و هزاره های فراموش شده!

آقای حفیظ ا لله خرم مسؤل جامعه افغانیستانیهای شهر میلتون کینز سخنانش را چنین آغاز کردند:

اجاز دهید در قدم اول از جناب وزیر اقای لنکیستر تشکری نمایم که وقت گرانبهایشان را در اختیار ما قرار داده اند، دوست دارم پیروزی شما و حزب شما و حکومت جدیدی شما را مبارکباد گویم که فرصت خوبی بدست آمد تا خدمت مردم و کشور تان را بنمائید.

اجازه دهید مخلصانه و صمیمانه از مردم خوب بریتانیا، از دولت قانونمدار، از حکومت گذشته و حکومت فعلی و از همه ارگانهای دفاع از حقوق بشر و حقوق مهاجرین تشکری و سپاسگزاری نمایم که در سخت ترین شرائط به مهاجرین افغانستانی، خانواده ها و اطفال جنگ زده و بی سر پرست افغان فرصت زندگی دوباره دادند. فرصت دادند تا سیل از انسانهای بی سر نوشت و بی خانه و بی پناه افغان در بریتانیا زندگی را از نو آغاز نمایند و آینده خوبی را برای خود و فرزندانشان رقم زنند. به یقین که مردم مهربان بریتانیا تحت قانون بشر دوستانه دولت، میزبانان خوبی برای میهمانان ناخوانده شان بودند و هستند، نهایت کمال تقدیر و تشکر را داریم.

آقای لنکیستر چناچه همه میدانیم که آفغانستان نه تنها برای چندین سال و دهه بلکه چند قرن استکه مرکز توجه سیاستهای جهانی، کشمکش های قارهء و میان قارهء ، تمدن های مختلف و داد و ستد های اقتصادی و تجاری میان امپراطوری ها و یا چند حوزه بزرگ سیاسی- اقتصادی و فرهنگی بوده است.

امروزافغانستان بار دیگر آبستن عجایب شده است! آبستن خشونت، دموکراسی، جامعه جهانی، انتحار، حقوق بشر، تروریزم، آزادی بیان، مواد مخدر، حقوق فردی، ناتو، مردم سالاری، جنگ سالاری، کتاب و مکتب سوزی، دانشگاه سازی، تکنالوجی، شبکه های تلویزیونی، وحشت و جنگ، ماهواره و اینترنیت و موبایل در کنار پیشرفته ترین وسائل جنگی توپ و تانگ و ماشیندار و...!.

در این شرائط حساس اگر جامعه جهانی و ناتو وظیفه انسانی و دیپلوماسی و سیاست درست و فراگیر و فرا تر از کابل را در افغانستان به خوبی رهبری نکنند، وضعیت بد و بدتر خواهد شد و هزینه سنکین هم برای مردم افغانستان و هم برای مردم و دولت بریتانیا و جهان در پی خواهند داشت. بنا دولت شما و جامعه جهانی می توانند بالای مردمان خوبی افغانستان بخصوص مردم صلح دوست ، امن گرا و تلاشگر هزاره اعتماد نمایند، با روحیه همکاری با آنان می توانند به پروسه صلح و امنیت و باز سازی در کشور شتاب و تقویت بخشند.

یهتر خواهد بود اگر دولت شما و جامعه جهانی دقت و توجه دقیق در موقعیت و رول مهم هزاره ها درباز سازی، صلح وامنیت، رشد اقتصاد و شغل کاری در نقاط امن، نهادینه کردن دموکراسی، تقویت حقوق بشر، آزادی بیان و آزادی فردی واعتبار بخشیدن به روحیه ی عدالت باوری و برابری در افغانستان نمایند.

موضع اصلی را که می خواهم خدمت تان به شیوهء سوال گونه مطرح کنم اینکه دولت شما و جامعه جهانی از مردم هزاره و هزاره جات (هزارستان) چه اطلاع عمیق دارند؟ هزاره ها کی هستند؟ چند در صد نفوس کل کشور را تشکیل می دهند؟ از چه مزایا و حقوق عادلانه دولتی و سیاسی و اقتصادی بر خوردار هستند؟ چه رول عمده را در تامین امنیت، صلح و دموکراسی و مسائل اقتصادی و فرهنگی می توانند بازی کنند؟ تا چه حد از کمکهای ده ها میلیاردی جامعه جهانی مستفید شده اند!؟ از هزاران کیلومتر سرک (جاده) که در سرتاسر افغانستان درست شده است چند کیلومتر آن در ساحه هزارجات می باشد؟

از صد ها باب مکتب و شفاخانه و مراکز آموزشی، صحی و فرهنگی و اقتصادی و خدمات اجتماعی که در شهر ها و دهات مختلف افغانستان درست شده اند، چند عدد آن در هزاره جات می باشد؟

جناب لنکیستر نیک میدانید که ده ها میلیون دالر نقدی که به جنگجویان و تروریستان و خشونت گرایان طالبان و اقاعده بطور تشویقی و تحفه پیش کش میگردد تا از صفوف طالبان کنار روند ولو موقتا، ایا چند هزار دالر برای بهبود وضعیت زندگی مردم صلح پرور و تمدن پزیر اما فقیر هزاره در هزاره جات و مغاره های بامیان کمک کرده اند؟

ده ها میلیون دالر به دهقانان جنوب کشور کمکی و تشویقی داده میشود تا دست از کشت و زرع تریاک و خشخاش بردارند، آیا چند هزار دالر کمک برای رشد انکشاف دهات، مزارع کم حاصل، کمک به دهقانان و کسبه کاران در هزاره جات صورت گرفته است تا زمینه و فرصت کاری و شغل سازی درمناطق محروم هزاره نشین صورت گیرد؟ آیا این کم کاری هست یا کم توجهی و یا نادیده گرفتن!؟

آقای لنکیستر ما از شما و از حکومت و دولت بریتانیا که یکی از کمک دهنده های مهم و تصمیم گیرنده در امورات افغانستان هستید جدا تقضا میکنیم که توجه تان را فراتر از کابل در کوهپایه های افغانستان و در سراسر افغانستان مبذول دارید، نظارت مستقیم اگر دولت بریتانیا خود نمی تواند بر امورات کمک مالی و نقدی داشته باشد ، حد اقل ارگانهای مربوطه را تحت نظارت جدی قرار دهید که این همه پول به کجا و برای چه کسانی مصرف می شوند.

بامیان مرکز اقتدار و تمدن هزاره ها و افغانستان نه تنها شهر تاریخی و نمونه در افغانستان بلکه در جهان می باشد. نیک میدانید که بزرگترین و بلند ترین مجسمه های بودا، میراث تمدن غنی بشریت برای هزاران سال در قلب هزراه جات در بامیان باستان، تاریخ نمایی و تمدن نمایی می کردند، کی ها از بین بردند و کی ها میراث دار بودند!؟

امروز با حضورگسترده ای جامعه جهانی، سازمان ملل و ارگانهای مختلف محافظت از اثار تاریخی و باستانی در افغانستان، جایگاه خالی بودا و شهر کهن باستانی بامیان شدیدا مورد بی مهری جامعه جهانی، دولت آقای کرزی، و ارگانهای کمکی و اقتصادی و فرهنگی قرار گرفته است. سیاستمداران جهان و ناتو و دفتر سازمان ملل هر روز فخر می فروشند، فخر افغانستان سازی، فخر صلح و دموکراسی، فخر دولت قانونمند و مردم سالاری ، فخر باز سازی و تکنالوجی و آبادانی افغانستان، ولی مردم بامیان سرکهای (جاده ها) یکی از کهن ترین و باستانی ترین شهر جهان را کاه گل می نمایند. اطفال هزاره جات هنوز با شکم گرسنه در خرابه ها و مغاره های تاریک زندگی میکنند. روزها با پاهای برهنه دنبال نان وهیزوم میگردند و شبها با چشمان اشکبار خار های زهری تقدیر را ازپاهایشان بیرون میکشند. از این همه کمکها، نقدی و مالی و پول و دالر و ساز و برگها، فقط هیلوکوپتر های جامعه جهانی را گاه گاهی در فراز اسمان آبی و صاف هزاره جات باستان به نظاره می گیرند، این است نصیب مردم بامیان و هزار جات از این همه میلیونها! و میلیاردها !

آیا میدانید که با میان و هزاره جات برای چند مین بار بعنوان شهر و منطقه نمونه و امن در افغانستان برنده چندین جایزه شده است؟ آیا میدانید که حتی یک مرمی (گلوله) در این محدوه فیر نشده و حتی بینی یک نظامی ناتو (کشور نیوزلند) در مناطق هزاره نشین و بامیان خون نشده است چه رسد به کشته شدن کسی! پس چرا با مردم صلح دوست و مناطق امن بی مهری صورت می گیرد؟ چرا وجود بیست الی بیست و پنج درصد مردم صلح پرور و امن گرایی هزاره در خیلی از موارد و قضایا نادیده گرفته میشود؟ به جرئت میتوان هزاره ها را رفیق و دوست دموکراسی و صلح در افغانستان دانست.

جناب وزیر! اگر جامعه جهانی و ناتو واقعا می خواهند سیاست شانرا بطور صلح آمیز پیاده کنند، دموکراسی و صلح و امنیت را در افغانستان بیاورند، بازسازی واقعی و فراگیر آغاز گردد، باید با هشت میلیون انسان صلح دوست هزاره و اقلیتهای خرد و کوچک دیگرکه عاشق صلح و امنیت هستند کار و همکاری صورت گیرد، تا جریان صلح و امنیت و علم دوستی و دموکراسی کم کم از هزاره جات به سائر نقاط افغانستان به راه افتد و در گذشت زمان اثر مثبتش را در کل کشور جاه گذاشته و به یقین که افغانستان آباد و امن خواهیم داشت و در نهایت جهان امن و بدون تروریست و طالبان و بن لادن ها.

ولی اگربر عکس آنچه ذکرش رفت ادامه پیدا کند، یعنی به تروریستان و خشونت گران و انتحار گرایان میلیونها دالر پول نقدی و تشویقی داده شود، تا صلاح بر زمین بگذارند، به یقین بدانید که به جای صد ها طالب صلاح بر زمین گذاشته، هزاران طالب جدیدی بخاطر دالر بدست آوردن صلاح گرفته در صفوف طالبان خواهند پیوست.

جناب وزیر! میترسم روزی، اگر مردم فراموش شده ای هزاره مجبورا و یا بخاطر بخشش میلیون دالری به صف طالبان و القاعده پیوسته، انتحار گر و تروریست شوند، اگر این کار صورت گیرد مسوءل نه هزاره ها بلکه شما، دولت اقای کرزی و جامعه جهانی خواهند بود.

بدون شک تحفه های ده ها میلیون دالری برای تروریستان طالبی خود تائید و تشویق به خشونت و جنگ است، غیر مستقیم فرهنگ ترور، وحشت و انتحار را تقویت و انرژی می بخشد، تا همه دست به صلاح ببرند و فردا صاحب میلیونها دلر شوند. مگر در نقاط هزاره جات و بامیان که امن ترین نقاط کشور است و هزاره ها که جان فدا در راهی دموکراسی و صلح و امنیت ایستاده اند نه تنها کمک دالری می شوند بلکه کاملا نادیده گرفته و حتی تحقیر میشوند.

جامعه غرب بخصوص بریتانیا و آمریکا شعار های بلند همچون حقوق بشر، برابری و عدالت میان شهروندان، هر نوع فرصت و زمینه کاری برابر برای همه و دموکراسی را در سر لوحه های سیاسی و اقتصادی و دیپلوماسی های بشر دوستانه و سیستم عادلانه شان قرار داده اند. اما با حضور فعال جامعه جهانی و بریتانیا در افغانستان، کاملا عکس این شعار در افغانستان کار صورت می گیرد، صدها میلیارد دالر در نقاط مخصوص مصرف می گردد، قوم خاص به بهانه های مختلف مورد کمک دهی قرار می گیرد، ولی آنهایکه همه هستی و تاریخ و تمدن و جغرافیای خاکی و زندگی شیرین شانرا فدای صلح و دموکراسی و عدالت کرده اند و میکنند کاملا به فراموشی سپرده می شوند.

پارلمان افغانستان جایی که باید ارمان مردم و عدالت و قانونمداری تبلور یابد، تبدل به ستم خانه سلیقه ها حسادت ها و تعصبات و قوم پرستی و قوم سیتیزی و معامله گری شده است. برای چندمین بار کاندید وزیران هزاره از زیر فیلتر تعصبات قومی بیرون نشده در نتیجه هیچکدام رای اعتماد پارلمانیان را بدست نیاوردند. جالب اینکه معامله در هر سطح با حضور گستردهء جامعه جهانی در کشور صورت می گیرد، وجود بیست در صد نفوس کشور با رد وزیران آنها کاملا به مسخره گرفته می شود، چرا جامعه جهانی توجه جدی روی این گونه مسائل نمی کنند؟ ایا نمی دانند و یا وقتی از هزاره جات می گذرند دست روی چشم شان می گذارند و یا وقتی که صحبت از مردم صلح دوست هزاره میشود گوشهای شانرا می گیرند؟ میدانم که جامعه جهانی در امورات داخلی پارلمان حق دخالت را ندارد ولی توانایی این را بعنوان کمک دهنده میلیاردها دالر از جیب شهرواندشان دارند که راه معامله گری ها و سیاستهای خطرناک که به ضرر امنیت جهانی و امینت و صلح و ابادانی افغانستان باشد بیگیرند.

مردم هزاره مردم زحمتکش، کار گر و تلاشگر هستند، خیلی کم توقع، گرسنه می خوابند ولی مکتب خود می سازند، محقرانه زندگی میکنند ولی فرزندانشان را به مکتب می فرستند، شاید هیچگاه دست به گدایی نزنند ولی دست خالی سرفراز زندگی کردن را از گذشته و بی مهری روزگار خوب آموخته اند.

در اخیر از جناب شما و حکومت حزب محافظه کار و دولت بریتاینا خواهشمندیم که در مورد هزاره جات، هزاره ها و غیره اقلیتهای صلح دوست افغانستان توجه جدی نموده، اگر هزاران کیلومتر سرک در مناطق دیگر درست میشود، حد اقل ده ها کیلومتر در هزاره جات ساخته شود. اگر صد ها مکتب و مراکز صحی و اموزشی و کاری یابی در دیگر مناطق ساخته میشوند، حد اقل چند باب در مناطق هزاره نشین ساخته شود. اگر میلیاردها دالر به اقوام دیگر و جاه های دیگر داده و مصرف می شود حد اقل هزاران دالر مصرف مردم و مناطق مرکزی گردد.

3: : مسائل و مشکلات افغانیستانیهای مهاجر در داخل بریتانیا:

اندک صحبت در مورد جامعه افغانستانیهای شهر میلتون کینیز و غیره کمیونیتی ها و انجمن های افغانیستانیها مقیم بریتانیا صورت گرفت، هدف بر این بود تا معرفی خوبتر و بیشتر از مهاجرین شهروند و مهاجرین منتظر صورت گیرد. افغانیستانیها بطور عموم مردم ساده و صادق بخصوص هزاره ها مردم صلح دوست، علم طلب، ترقیخواه و دموکراسی پرور، تمدن پزیرو تلاشگر هستند، به راحتی میتوانند با فرهنگ مختلط اروپا و بریتانیا آشنا شوند، در رشد تدریجی فرهنگها، باور ها، سنتهای مثبت و رسم و عنعنات و تمدن های اروپا و آسیا سهیم گردند و رول عمده را در مسائل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و حتی سیاسی انگلستان بازی کنند. هزاره ها مردم پر کار و زحمت کش هستند، تقریبا نود و پنج درصد مهاجرین شهروند هزاره در بریتانیا در سن پائین تر از چهل هستند و خوشبختانه همه کار گر و کارمند و کسبه کار و خرده تجار و سرمایه گزا هستند که در رشد کار، بازار و اقتصاد متضرر یافته ی بریتانیا رول مهم بازی کرده در آینده تاثرگذار جدی خواهند شد.

تشکر از شما و دوستان حاضر در جلسه،

جلسه بعد از پنجاه و پنج دقیقه صحبت و نظر خواهی و نتیجه گیری به پایان رسید، در اخر اقای مارک لینکستر وعده شدند تا زمینه ی ملاقات رو در رو را با وزیر و دیپلوماتهای که در مسائل افغانستان و پاکستان کار میکنند فراهم نمایند.

خواهش: از همه کمیونیتی های اجتماعی، انجمن های فرهنگی، ارگانهای سیاسی و حزبی افغانیستانیها - هزاره ها مقیم در آمریکا- کانادا، اروپا و استرالیا کوچکانه خواهش میشود که با نشست ها، ملاقات های رسمی و غیر رسمی، و ارتباط قلمی و زبانی با سران حکومت ها، نمایندگان پارلمان و نمایندگان شهر و سران احزاب سیاسی و تاثر گذار، ارگانهای فعال ناظربر روابط سیاسی اقتصادی کشور های زدخل درافغانستان بر قرار نموده اقلیتهای فراموش شده بخصوص هزاره ها را بیشتر و دقیق تر معرفی نماییم.

هر انجمن و کمیونتی اگر در حد توان شان صدای میلیتهای فراموش شده کشور بخصوص هزاره ها را از پنجره های کوچک و نیمه باز کوچه و پس کوچه های شهرو دیار هجرت به گوش سیاستمداران جامعه جهانی برسانند، کار بس نیکو انجام داده و مسولیت انسانی و و جدانی شان را در پیشگاه ملت شرف و کشور عزیز ماافغانستان و اقوام با هم برادر در داخل انجام خواهند داد.

نوت: امید وارم به هزاره پرستی و دیگران ستیزی متهم نشوم، هر گاه طفلی گرسنه صدایش را به گوش مادر میرساند تا اندک توجه مادر و یا دایه را جهت رفع گرسنگی به خود جلب کند، این نه به معنی ستیزبا دیگر اطفال هست و نه بیش ناز کردن وبیش توقع کردن و بیشتر خواستن و خوردن حق بقیه اطفال. اگر سخن از هزاره ها بیشتر ذکر این نبشته شده است به معنی امتیاز طلبی و نادیده گرفتن میلیتهای با هم برابر هم وطن نیست، بلکه خواهان اندک توجه جامعه جهانی و دولت اقای کرزی و پارلمان به حال این مردم می باشد.

تشکر

حفیظ الله خرم اگست 2010

فید خوان rss reader