بنام آفریدگار شهیدان

مظلوم ترین رهبر !

دوستان خوب دنیای مجازی درود برشما ! پاسداشت پانزدهمین سال شهادت رهبرشهید بابه مزاری بهانه ی شد که ضمن تهیه و نشر گزارش به بخش نظرات سایت هم سرک بکشم تا با خوانش نوشتار گوناگون وبگرد های عزیز ، از پر باری برخی نظرات استفاده ببرم و از کم باری برخی دیگر تأسف !؟

چرا مظلوم ترین ؟

در پی خوانش نظرات برخی دوستان بسیار غمگین و ناراحت شدم و تصمیم گرفتم مطلبی چندی بدین مناسبت غم زا و اندوه افزا به نگارش درآورم ، نظریه های افراطی و تفریطی وبگردهای بی انصاف و ناآرام ، عنوان بالا را در ذهنم تداعی کرد . ممکن است از این عنوان تعجب کرده باشید ! شاید هم به سبک دوستداران سینه چاک بابه مزاری رگ های غیرت تان آماس کرده باشد ! شاید همانند برخی هزاره نما ها قند در پیاله ی دل تان آب شده باشد و شاید ... !؟ اما اگر اندکی بردباری بخرج داده و با این نوشتار تا پایان همراه شوید ، آنگاه به من حق خواهید داد که چرا مظلوم ترین !؟ .

چگونه سالگرد و برای چه ؟

هرساله با فرارسیدن ماه حوت آخرین ماه سال ؛ خاطرات تلخ آخرین روز های مقاومت غرب کابل و رهبر مظلوم آن در اذهان یک بار دیگر جان می گیرد ، در این میان دوستان و ارادت مندان شهید مزاری در سراسر جهان و نیز در دنیای واقعی و مجازی به تب و تلاش می افتند تا بار دیگر یاد و نام آن راد مرد بی مانند در تاریخ غم زا و خونبار هزاره را در خاطره ها زنده کنند ، در این راستا نقش قلم بدستان و نگارندگان در جهان مجازی و واقعی بسیار برجسته ، حساس و مهم است ! زیرا اثر گذاری یک نوشته ی خوب در تمام مسائل و شؤن یک جامعه آن قدر روشن وگویاست که نیازی به شرح و بررسی ندارد .

چه خوب بود که نگارندگان از این فرصت طلائی حداکثر استفاده را برده و به طرح و بررسی مسائلی می پرداختند که به شناخت بیشتر بابه و آرمان هایش منجر می شد ، آرمان ها و اهدافی که رهبرشهید همه ی زندگی و داشته و ناداشته هایش را به پای آن ها قربانی کرد ! بر همه ی ارادتمندان شهید مزاری لازم است که در هرگوشه از این دهکده (دهکده جهانی) حضور دارند ، این شور شوق و تلاشهای خستگی ناپذیر را به سمت و سوئی سوق دهند که شناخت بیشتر رهبر مظلوم ، همرزمان مظلوم تر و آرمان های مظلوترین اش را در پی داشته باشد !؟ و این بهترین خدمت به بابه و اهداف مقدس او خواهد بود ! .

چگونه متفاوت ؟

از همان روزهای نخست که بابه مزاری را شناختم به ویژه از زمانی که افتخار ملاقاتش را کمائی کرده و بدریای بیکران طرفدارانش پیوستم ! گاهی این اندیشه ذهن ناتوانم را خراش میداد که چرا مزاری این همه مغضوب نارفیقان هزاره ، رقیبان هم وطن و نادوستان بیگانه قرارگرفته است ؟! براستی چرا او را تکرو خوانده و متمایز از دیگران می دانند ؟ چرا او می خواهد خلاف جریان سیاسی- اجتماعی حاکم بر کشور شنا کند ؟ چرا چون دیگر رهبران در پی رفاه ، آسایش و آرامش خود و خانواده اش نیست ؟ چرا در این بازار آشتفه ی سیاست ، کیاست به خرج داده با معامله جان و جسم اش را راحت و جیب و کیف اش را پر نمی کند ؟! .

سرانجام پس از شیندن صحبت های شرین و سخنان گیرایش به راز تک بودن او پی بردم تازه متوجه شدم که اندیشه ی او با دیگر همتایانش زمین تا آسمان تفاوت دارد ، اهداف او تا چه اندازه بلند ، عالی و در فضائی تیره ای کشور دست نیافتنی است ؛ زیرا او احیاگر هویت مرده ای قوم ماست ، او رستاخیز شخصیت پامال شده ای هزاره هاست ، او حنجره ای فریاد بلند عدالت خواهی است ؛ نه ، او خود یک پارچه فریاد عدالت خواهی است ! او پیشاهنگ و پرچم دار عدالت اجتماعی است ! او منادی وحدت و برادری ملیت های محروم است ! و... در نهایت ؛ دیدم او واقعا خودش نیست ! او مردم است و مردم او ! او در مردمش زوب شده است طوریکه منافعی جز منافع آنان نمی شناسد ! زندگی با عافیت بدور از مردمش برای او پر کاهی ارزش ندارد ! آرزوی او مرگ خونین بود آنروز که دیگر بودنش برای مردم اش نفعی نداشته باشد !؟

مظلوم با نارفیقان فریب خورده !

پس از کودتای 23 سنبله و انشعاب در حزب وحدت ، به همان اندازه که بر میزان محبوبیت او نزد مردم افزوده میشد مبغوض و مغضوب رقیبان اش هم قرارگرفت ! در همان حال از داخل و خارج به شدت زیر فشار قرار گرفته بود که باید با دولت موجود کنار بیاید و راهی را در پیش بگیرد که به اصطلاح ، دیگر رهبران هزاره در پیش گرفته بودند و... !؟ . مسیری که در آن تأمین منافع شخصی او با دالر ، پوند ، کلدار یا تومان به اوج می رسید ! زندگی مرفه با موتر های آخرین مدل ! خانه های شخصی ، بیلدینگ ها آسمان خراش ، شرکت های زنجیره ای ، زن های زیباروی و... خلاصه هرآنچه که بخواهد !؟ فقط کافی بود از خواسته های مردمی اش دست بکشد و دست سازش در دست تمامیت خواهان بگذارد و... !؟ .

قربانی در مسلخ عدالت !!

بعد ها بیشتر به مظلومیت اش پی بردم زیرا عدالت خواهان در طول تاریخ مظلوم ، غریب ، متمایز از دیگران ، جدا از جمع فزون خواهان همچون خورشید درخشان درخشیده و سرانجام با غروب خونین در پس صخره های تاریخ دردمندانه ناپدید شده اند ! پس مظلومیت مزاری ریشه در اعماق تاریخ عدالت خواهی دارد و مگر در مورد مولا و مقتدایش نمی گویند : (( قد قتل علی لشدته عدله )) !؟ و این داستان از گذشته های دور تا کنون و تا فرداهای نیامده همچنان ادامه دارد ، بی گمان این تقدیر و سرنوشت است که سر عدالت خواه یا باید بوسه بر دار زند ، یا حنجر اش خنجر استبداد را مات کند ! یا شمشیر نفاق ، جهالت و کج اندیشی فرق اش را شق القمر گرداند و یا گلوله ی خانه زادان تحجر و امویان نوین ، مغز متفکرعدالت خواه را نشانه رود ویا... !؟ .

مظلوم ترین با افراط و تفریط !!

پس از پانزده سال از هجرت خونین آن پیر یگانه ؛ هنوز در شناخت او مشکل داریم ! هنوز او را یا تقدیس می کنیم با تکفیر ! عجبا هنوز در مورد او بعد این همه سال یا گرفتار افراط ایم یا در بند تفریط !؟ شگفتا آن رهبر بی مانند ، آن قدر خوش نشین خانه ی دل این رهروان است که او را تا مقام عصمت بالا می برند و هیچ گونه نقصی را نسبت به وی بر نمی تابند ! اگر کسی خدائی نخواسته از اشتباهات مزاری گپی بزند این رهروان سینه چاک افراطی آن گونه آتش می گیرند که می خواهند منتقد بخت برگشته را در لهیب غضب شان خاکستر کنند ! .

در آن سمت هنوز کسانی سینه مالا مال از کینه ای مزاری دارند که هر وقت نام او را بیبینند با عقده گشائی ناشیانه ی هرچه فحش ، ناسزا و اهانت در چنته دارند نثار مزاری کرده و او را عامل هر بدبختی هزاره قلمداد میکنند ! هر کم وکاستی امروزین جامعه ای هزاره را نتیجه ای اقدامات افراطی و تکروی های او میدانند ! ناآگاهی رأی نیاوردن وزاری شیعه و هزاره را ثمره عملکرد مزاری قلمداد می کنند و... !! .

چه باید کرد ؟

به نظر میرسد ؛ این افراط و تفریط ناشیانه ریشه در ناآگاهی ، شناخت ناکافی و کم کاری ما در معرفی بابه مزاری دارد ، گرچه این مسأله خود به نوعی حکایت گر شخصیت استثنائی رهبر شهید هم است به عبارت دیگر ؛ شاید جاذبه و دافعه ی شخصیت های این چنینی ، واکنش این گونه ناهمگون را در پی داشته باشد . ممکن است معرفی ناقص چنین کج اندیشی های را بدنبال داشته باشد زیرا هرگاه مزاری و اندیشه های او به خوبی بازیابی ، باز شناسی و شناسانده شود ، بدون تردید همگان راه وسطی را در پیش خواهند گرفت .

دوستان خوب و ارادتمندان شهید مزاری :

باید بدانیم که شهید مزاری یک انسان عادی بود مثل تمام انسان های دیگر که ممکن است در زندگی اش اشتباه کند و گاهی مرتکب خطائی هم بشود ! افراط در دوستی او بدان پایه که هیچ اشتباهی را بر او روا نداریم خود ظلمی بزرگی است در حق او ! زیرا با این کار به جای دوستداری ، از او بد دفاع کرده ایم و ضرورت دارد درک کنیم که در مورد شخصیت های مثل او بد دفاع کردند بد تر از دشمنی با اوست ! .

بهتر است بدانیم که مزاری تنها زمانی به (( مزار)) پیروانش تبدیل شد که خود را با شجاعت و مردانگی تمام از حصار تنگ و کوچک گروه بازی و حزب سازی رهانیده و عسل بیگانه به کام اش طعم زهر یافت ! ما از مزاری تجلیل می کنیم که بجای رهبری یک حزب ، بار سنگین مسؤلیت رهبری مردمش را بدوش می کشید ، ما مزاری را ستایش می کنیم که خدمت و حق خواهی مردم اش همه ی هم وغم او بود ، ما به مزاری افتخار می کنیم که با رهبری بی مانندش مردم خموده از جور را راست قامت بار آورد ، ما به مزاری عشق می ورزیم که رستاخیز هویت مرده ای قوم اش شد ! مزاری برای ما قابل تقدیس است که قوم خاموش را به فریاد واداشت ! آنگاه مزاری پدر قوم و طایفه ای ریسمان بدوشان شد که مردم خود لقب پر افتخار ((بابه)) را خودجوش به او بخشیدند ! و این یعنی نهایت تقدیس یک ملت از یک رهبر !! .

پس بهتر است بجای پردازش هزاره گری و هزاره گرائی صرف در زندگی شهید مزاری ! روی آرمان های انسانی و ملی رهبر شهید زوم شویم و بجای اینکه او را در حصار تنگ قومی ، سمتی ، مذهبی و... جای دهیم ! اهداف بلند و بی مانند حق خواهی و عدالت خواهی اش را فریاد کنیم ! بجای اینکه او را محدود و محصور به یک گروه و حزب کنیم چه عالی خواهد بود که آرمان گری های فراملیتی اش را برجسته کنیم ! خوشبختانه این ادعا ها بی سند ومدرک هم نیست آثاری بسیاری بصورت فیلم ، نوار ، کتاب و... از او به یادگار باقی مانده که اگر کسی بخواهد صحت و سقم این ادعا ها را ثابت کند می تواند به این آثار مراجعه کند .

اما سخنی با تفریط گرایان :

بدون شک تحقیر و توهین مزاری ، تحقیر و توهین به یک ملت است ! چون مزاری برای خود جدا از ملت اش هیچ نمی خواست چنانچه در آخرین سخنرانی اش بصراحت بدین مسأله اشاره دارد . خدمات ، زحمات ، کارکردها ، تلاش ها ، خستگی ناپذیری ، اراده خلل ناپذیر و... از او یک رهبر نمونه ساخته بود ، او چنان در ملت و مردمش زوب شده بود که عملا منافعی جز منافع آنان نمی شناخت ، همین استثنائی بودن به اندازه ای اوج گرفت که خود یک ملت شد ! .

به نظر میرسد توهین و تحقیر درحق چنین شخصیت با عظمت ، از سوی هرکس در هر لباسی ، یا ناشی از جهل و شناخت ناکافی اوست ویا حاکی از عقده گشائی های کسی است که غرق در تعصبات کور ، قومی ، سمتی ، لسانی ، مذهبی ، گروهی ، حزبی و... است ! دوستان آگاه مزاری مسؤلیت دارند که در برابر چنین افرادی واکنش تند و احساسی نشان ندهند ، زیرا واکنشی از این دست ، نه تنها گره گشا نیست بلکه مشکل ساز و نفرت آور خواهد بود !

لذا لازم است که با صبر و بردباری آرمان ها ، اندیشه ، کارکردها و خواسته های آن شهید را تبلیغ و ترویج کنند ، تنها در این صورت است که روح پاک آن پاکسرشت راضی ؛ شناخت وپذیرش او و اهداف مقدس اش برای همگان سهل و ساده خواهد شد .

با درود بی پایان به روح بزرگ آن برزگمرد و دیگر شهیدان راه عدالت و آزادی

گزارش :

مراسم امروز جمعه 21 / 12 / 88 که از ساعت 2 الی 5 عصر در مسجد امام زین العابدین^(ع) شهر قم با حضور پر شکوه مردم قدرشناس و دردمند مهاجر برگزار شد با سخنرانی استاد علیزاده مالستانی پایان یافت ، بانیان این مراسم علما ، طلاب و مهاجرین مقیم قم بودند که مانند سالهای گذشته برای گرامی داشت سالروز شهادت بابه مزاری و یاران شهید اش برپا گردیده و با هدف شناخت بهتر و بیشتر آن یگانه ای دوران ، یک بار دیگر یاد ، نام و خاطراتش بر لوح دل و جان ارادت مندانش حک گردید ! .

حاشیه های این مراسم دیدنی تر از خود مراسم بود ! در جلو درب ورودی مسجد ازدحام عجیبی بود و بساط های رنگارنگ با صداها و تبلیغات آن هم با بکار گیری واژه های عجیب تر ! همانند : ((... آثار شهید بابه را بخرید دست خالی برگشتن خجالت دارد ... ! )) ؛ (( ... قوما بخرید بخرید سه برابر زیر قیمت بازار ...)) ؛ ((سال نو را با جنتری اوغانستانی آغاز کنید و...)) ؛ ((... سی دی های جدید از خواندن های اوغانستانی و...)) ؛ ((... قوما چراغ راه بخرید که گمراه نشوید و... !!)) .

برخی فروشنده ها آن قدرکم سن وسال بودند که سن شان به اندازه شهادت بابه هم قد نمی داد اما با شور وشوق داد میزدند و متاع های فرهنگی شان را عرضه میکردند ! بعضی ها را هم می شناختم که تنها در فکر کسب روزی حلال آن هم در سایه ای نام و آثاری راجع به مزاری ! با خود گفتم : چه مرد پاک و با برکتی حتی سالها پس مرگ اش هم مایه ای خیر و برکت برای عده ای محروم و غریب شده است .

کتاب (( چراغ راه )) را بقول فروشنده ای خُرد سن اش سه برابر زیر قیمت بازار( مبلغ ناچیز سه هزار تومان) خریدم تا به گفته ای او گمراه نشوم !!؟ وقتی برگشتم با دیدن بخش نظرات ، این اندیشه به ذهنم راه یافت که عجب پدیده ای غریبی بودی ((بابه)) مظلوم زیستی ، مظلومانه شهید شدی و هنوز هم همچنان مظلومی !

روحت شاد و یادت گرامی باد .

قطعه شعر زیر از جمله سوگ سروده های سوزناکی است که توسط برادر گرامی آقای محسن زردادی سروده شده است که نظر به زیبائی و غنامندی آن به این نوشتار ضمیمه گردید ! زردادی عزیز همواره موفق باشید و چشمه ای جوشان احساس تان همچنان جوشان باد .

عمیق ترین مراتب تسلیتم را به همه ملیت هزاره و بخصوص رهروان راستین راه مزاری تقدیم میکنم.
بمناسبت سالروز شهادت (بابه مزاری) سروده شده است

سرباز آزادی

روانت شاد باد ای افسرای سرباز آزادی
شهید راه خلق ای رهبر ممتازآزادی
نجات ملت مارا بخون خود رقم کردی
به لوح مرقدت ای مرد دورانساز آزادی
بیک پرواز بدفرجام و در چنگال اهریمن
برنگ سرخ بنوشتی خط پرواز آزادی
زپژواک عدالتخواهیی هر قطرهء خونت
وطن شد عرصهء جولانگهء آواز آزادی
کبوترهای مظلومی که کنج لانه میجستند
زالهام تو اکنون می پرند چون باز آزادی
برای ملت خوبت برای خلق زحمتکش
تویی مبداء وحدت نقطهء آغاز آزادی
نشان درس حریت چرا ازسرو باید جست؟!
تو آگاه ساختی مارا ز رمز و راز آزادی
برفتی و هزاران مرغ دل درسینهء ملت
تپد دربحر غمهای تو و در آز آزادی
(مزاری) زنده هستی تاکه باشد زنده یک فردی
هزاره در جهان از نعمت و در ناز آزادی.

فید خوان rss reader