بنام خداوند گردون ، سپهر

زادگاهم مهد و عشقم ریشه ام **** تا ابد باقیست در اندیشه ام

ساختار اجتماعی داوود :

مدتی این مثنوی تأخیر شد !

گپ نخست :

سلام دوستان خوب و گردشگران جهان مجازی ! سپاس بی پایان پروردگار بی همتا را سزاست که بار دیگر توفیق عرض ارادت و حضور در جمع گرم و صمیمی شما عزیزان را به ما عطا فرمود ، تا در ادامه ای مطالب پیشین بخشی دیگری از نگارش های پیرامون زادگاهم را خدمت شما ارائه دهم ، از اینکه به وعده ام در ارائه ای این مطلب دیر تر از حد معمول جامه ای عمل پوشاندم معذورم دارید و دلیل اصلی آن فاجعه ای از دست دادن پدر و استادم بود که روال زندگی معمولی من و خانواده ام را بهم ریخت که دیگر آثار و پی آمد های آن هنوز هم کاملاً برطرف نشده است ! .

بدلیل ایجاد شبهه در ذهن کنجکاو برخی دوستان پس از خوانش مطالب پیشین ، برخود لازم دانستم تا پیش از نگارش بحث اصلی توجه دوستان گرامی را به چند مطلب جلب کنم که چندان با سخن اصلی هم بی ربط نیست البته ؛ نگارنده آنها را از مسلمات شمرده و چنین پنداشته بودم که همگان از آن آگاهی دارند و نیازی به تذکر ندارد ، اکنون بر این باور رسیدم که وقایع تاریخی را باید گفت ، اگر چه به ظاهر مشهور هم باشند .

یک : پیش از این گذشت که برخی نام ها دو مفهومی اند ، همانند واژه های که از نام قوم یا قبیله ای گرفته شده و به مرور زمان بر محل سکونت ایشان اطلاق شده و شکل جغرافیای بخود گرفته اند ، این نام ها در واقع واژه های دو مفهومی اند که با همدیگر تفاوت اساسی دارند ، در دنیای معاصر موارد بسیاری داریم که نام کشور و یا سرزمینی از نام نژاد اکثریت ساکنان آنها گرفته شده و اکنون بر تمام مردم آن کشور یا آن سرزمین اطلاق میشود ، ولو اینکه برخی از ساکنان آنجا ها ، از نظر نژادی با آن نام وابستگی نداشته و ندارند مانند : تاجیکستان ، ازبکستان ، افغانستان و... همانند تاجیک های ساکن افغانستان و ازبکستان که افغان و ازبک نیستند اما افغانستانی یا ازبکستانی به شمار میروند .

دو : بنا بر این ؛ واژه ای «جاغوری نژادی یا قومی» با «جاغوری جغرافیای» تفاوت شان در آن است که جاغوری قومی و نژادی تنها شامل کسانی میشود که نسب شان به جاغوری خاتمه یابد به عبارت دیگر تنها شامل فرزندان جاغوری میشود ؛ اما جاغوری جغرافیای عام تر بوده و فراگیر تر است زیرا شامل تمام کسانی میشود که در این محدوده ای جغرافیای زندگی میکنند ولو از نظر نسبی و خونی کمترین اشتراک را با جاغوری داشته و یا هیچ گونه اشتراکی با جاغوری و فرزندان آن نداشته باشند ؛ همانند پاره ای از اقوام مهاجر هزاره که پس از فاجعه ای تاریخی عصر عبدالرحمن خان ، بدین سرزمین روی آورده و ساکنان اصلی جاغوری آنان را در کنار شان پذیرفتند ، که در تاریخ منطقه از ایشان ، به «ناقلین » یاد میشود .

سه : از جمله ساکنان اصلی جاغوری قوم بزرگ « آته » است که عمدتا ً در غرب جاغوری سکونت دارند . این قوم که از نظر جمعیت تقریباً یک سوم کل نفوس جاغوری را تشکیل میدهند ، خود به شاخه های نسبتاً بزرگی همچون : اوقی ، مسکه ، بابه ، دهمرده و... تقسیم شده اند . این قوم از گذشته های دور تا کنون در تاریخ جاغوری نقش اساسی داشته اند، زیرا پس از«کشمیرخان داوود » در دوره های بعد مقام خانی تقریباً همیشه از آن ایشان بوده و در ساختار سیاسی اداری جاغوری نقش فعال داشته اند . باید دانست که« قوم آته » از فرزندان جاغوری به شمار نمیروند ، بلکه در واقع «آته » برادر «جاغوری» بوده است بدین لحاظ نمی توان آن را در زیر مجموعه جاغوری نژادی قرار داده و از فرزندان او به شمار آورد ! نتیجه اینکه :

فرزندان جاغوری به سه دسته « گری ، ایزدری و باغچری » محدود گردیده و از نظر نژادی ، برادرزاده های « آته » شمرده می شوند و آته هم در واقع کاکای ( عموی ) سه دسته به شمار آید ! بدین لحاظ در نوشته های پیشین « قوم آته » در زیر مجموعه جاغوری قرار نگرفته و از فرزندان «جاغوری نژادی» شمرده نشده بود ، اما این مطلب هرگز به معنای انکار آنان از جاغوری جغرافیای نبوده و نیست ، بلکه اساساً چنین چیزی قابل انکار نبوده و به شرح و بیان نیاز ندارد ! شاید همین مسأله باعث پدیداری شبهه ای در ذهن برخی از دوستان شده بود که گویا نگارنده« قوم آته » را از جاغوری ندانسته و به گونه ای جاغوری بودن ایشان را انکار میکنم ! و شاید هم منشأ این شبهه غفلت و نارسائی نبشته های پیشین بوده باشد ! که امید است، با نگارش این توضیح جبران مافات شده باشد ! .

چهار : برخی دوستان انتقاد شان هم این بوده که چرا نوشته های نگارنده بیشتر رویکرد تاریخی دارد ؟ ضمن احترام کامل به نظرات این دوستان ، لازم است توضیحی در این زمینه ارائه شود که شاید برای ایشان قناعت بخش باشد ، باید دانست که مطالب بنده به سه دلیل عمده تاریخی بوده و یا حد اقل رنگ و بوی تاریخی دارد :

الف ) شاید مهم ترین دلیل همانا اهمیت و ارزش خود علم تاریخ باشد که تمام دانش ها ، مکتب ها ، اندیشه ها ، بحث های سیاسی اجتماعی ، اقتصادی ، فرهنگی وتمدنی و... همگان به گونه ای از آن متأثر گشته اند و در برخی موارد چنان تاریخ با تار پود اینها آمیخته شده که شاید تفکیک آنها از هم غیر ممکن و یا حد اقل به شدت سخت و دشوار باشد ! و چه بسا گرفتن تاریخ از اینان ، کاملاً آنها را متضرر نموده و زیان های جبران ناپذیری را متوجه شان خواهد ساخت و در واقع خلأ ایجاد خواهد شد که غیر از خود تاریخ چیزی دیگری آن را پر نخواهد کرد ، به عبارت دیگر : هر آنچه را اگر بخواهی استفاده ای کامل و بهینه داشته باشد باید به تاریخ و گذشته او مراجعه کرد تا با استفاده تجربه ای از شکست ها و پیروزی های پیشین ، موفقیت های آینده را تضمین کنیم ، در نهایت میتوان گفت : این دانشها و ... اند که به تاریخ نیازمند اند و همین نیاز خواسته یا نخواسته نویسنده را بدان سمت و سو سوق میدهد ! .

ب ) مطالب پیشین و یا آینده که به بهانه ای معرفی منطقه داوود ارائه شده و یا می شوند بدلیل اینکه بار اول مطرح میگردند به ناچار باید گذشته های آنها هم مورد بررسی قرار گیرد تا بتوان با آشنائی بیشتر مطالب کنونی در باره ای جاغوری یا داوود معاصر را به خوبی دریافت و گرفت ، پس رویکرد تاریخی در این مباحث نه تنها مردود نیست بلکه بسیار هم لازم و ضروریست و باید برای شناخت مطالب در مورد معاصر ، گریزی هم به گذشته های آنها زده شود .

ج ) نیاز به تصریح نیست که رشته ای تحصیلی نگارنده هم تاریخی است و لاجرم هنگام نگارش با توجه به اهمیت تاریخ ، خواسته یا نخواسته به سمت جنبه های تاریخی یک بحث کشیده شده و مطالب مطرح رویکرد تاریخی می یابد البته ؛ همانگونه که خواننده گان عزیز متوجه شده اند ، نبشته های بنده تنها و صرفاً حکایت های تاریخی نیست بلکه تلاشم بر این است که با رویکرد تحلیلی تاریخی پیش روم ، تا بدین سان ارزش داشته ها ویا نداشته های تاریخی یک قوم و یا یک ملت بیش از پیش آشکار گردد ! همین تحلیل های تاریخی است که بر ارزشمندی و اهمیت تاریخ به عنوان یک علم و دانش افزوده و آنرا امروزی ، لازم و ضروری معرفی میکند .

ساختار اجتماعی داوود :

بدون تردید ساختار اجتماعی جوامع در سراسر جهان ، شکل وصورت یکسان ندارند بلکه نظر به نیاز آن مناطق شکل ویژه و خاص همان منطقه ها را داشته یا دارند ، در یک تقسیم بندی کلی میتوان ساختار اجتماعی جوامع را بدو صورت جامعه های مدرن و شهری امروزی و جوامع سنتی و روستائی از هم تفکیک کرد گرچه جوامع سنتی حتّی در روستا ها از آسیب و پی آمد های زندگی مدرن و امروزی مصون نمانده است . نیک میدانیم که جامعه ای سنتی روستائی همواره شکل و صورت قبیله ای داشته اند شاید چنین ساختاری نیز ریشه ای تاریخی دارد و به سالهای نخستین سکونت یک قوم یا یک قبیله در سرزمین خاصی برمیگردد . چون تغیر در زندگی دهاتی به کندی صورت میگیرد ، با و جود کثرت نفوس همان شکل و صورت قومی در آن ساختار باقی بوده و تمام ارکان زندگی آن جامعة روستائی را متأثر میسازد ! بدون تردید موقعیت جغرافیایی نیز یکی از عوامل مهم در تغیر لاک پشتی یک جامعه سنتی بوده و خواهد بود .

در این میان ؛ مردم مظلوم و محروم هزارستان ، جاغوری ، ناوه گری و منطقه داوود ، که بیشتر صورت روستائی و ساختار سنتی دارند نیز از این قاعده بیرون نیستند ، به خصوص که علل و عوامل ویژه همچون اختاپوسی بر زندگی تاریخی این مردم چنگ انداخته و زمینه های تغیر ، تکامل و پیشرفت را ا ز ایشان کاملاً گرفته اند ، عواملی همچون :

الف - موقعیت جغرافیایی :

کوهستانی و صعب العبور بودن این مناطق از طرفی و نداشتن مرز به خارج از کشور و محدودیت و محصوریت مرگ آور جغرافیای از جانبی دیگر ، بیشتر از پیش از تغیر و پیشرفت درحیات قومی و قبیله ای این مردم جلوگیری نموده و زندگی سخت و طاقت فرسائی را برای شان رقم زده است ( محصور و محدود در حصارسنگی یا آوخور سنگی !! ) ، گرچه همین کوهستان های سر بفلک و پوشیده از برف با دره های عمیق و صخره های خطرناک شان نقش پناهگاه این مردم رانده شده از سرزمین های آبائی شان را نیز داشته و باعث ماندگاری شان هم شده است ! با وجود این ، همین مسأله باعث تعامل اندک میان ساکنان این سرزمین از یک سو و میان آنها با دیگر مردم و ساکنان کشور یا جوامع خارج از کشور شده و این جامعه شکل و شمائل قبیله ای خود را حفظ نموده و تغیرات بسیار اندکی طی سالهای متمادی در آن پدید آمده است .

ب - تحمیل جنگ های ویرانگر :

جنگهای خانمانسوز و نسل کشی های بی مانندی همچون « هلوکاست » عبدالرحمان خانی که پیش از این اشاره رفت باعث محدویت های بیش از پیش این مردم گردیده و ساختار قومی همچنان ثابت و بدون تغیر مانده است چنین ساختاری در این جامعه بقدری اهمیت دارد که هرگاه کسی یاکسانی اگر در منطقه ای سکونت اختیار میکنند باید تابعیت و قوانین رسمی و غیر رسمی آن قوم را بپذیرند به گونه ای همان داستان «موالی» اعراب ، در دیگر جوامع سنتی و قومی نیز حاکم است همانند حضور و سکونت «ناقلین » عصر عبدالرحمان خان که در میان دیگر اقوام سکونت یافته و جز ساختار آن قوم قرار گرفته اند و به ناچار از هویت اصلی شان به گونه ای بازمانده و در ساختار تازه ای قومی شان حل شده و از حمایت قوم حامی ، برخودار شده اند .

ج - عقب ماندگی و عقب نگهداشته شدگی ! :

ناگفته پیداست که عقب ماندگی چنین جوامعی علاوه بر آنچه گفته شد آنگاه دو چندان میشود که در منطقه ای با آن ویژگی بی مانند محصور و محدود شوند و حکومت های جابر با سلاح تعصب قومی و مذهبی زندگی متزلزل این مردم را نشانه رفته و با عقب نگهداشته گی از تغیر و پیشرفت ایشان جلوگیری کنند در چنین صورتی تغیر ساختاری یا پیشرفت چنین مردمی بیش از پیش کند و کندتر گردیده و هم از کاروان پیشرفت تمدن انسانی بازمانده و عقب نگهداشته میشوند وهم عدم تغیر در چنین ساختاری ایشان را بیشتر پای بند سنت های ثابت قومی نموده خود بندی بر پای این مردم شده و آنها عقب می مانند !

جامعه ای روستائی هزارستان ، جاغوری ، ناوه گری و داوود همگان از چنین ویژگی برخودار اند که تا کنون همان ساختار قومی و قبیله ای با وجود تغیرات اندک سالهای اخیر به گونه ای بر زندگی شان حاکم است ، در این میان ؛ ساختار منطقه داوود دارائی شکل ویژه ای بوده که شاید در دیگر مناطق کمتر دیده شود :

قوم بزرگ داوود که بیشترین خاک ناوه گری را به خود اختصاص داده و در مرکز این ناوه موقعیت دارد از هفت خانوار تشکیل شده که در عرف عام مردم منطقه همواره با پیشوند « دنگه » و با پسوند «خیل» به شمارش گرفته شده و میان مردم منطقه به« هفت دنگ داوود » مشهور اند ، که در واقع تعبیر خاصی از همان خانوار است ! همانند :

1- دنگه میرزا خیل یا خانوار خرّم بیک .

2- دنگه مهتر خیل یا خانوار لالی ( لعل محمد) .

3- دنگه ملک خیل یا خانوار کاکا .

4- دنگه وکیل خیل یا خانوار عالم بیک ( دولت وکیل ) .

5- دنگه غیب علی ، البته عده از سادات مشهور به سادات اشکه یا برفباد از ملحقات قومی غیب علی به شمار میروند .

6- دنگه بابکه یا اشکه ، که در مرکز داوود و در دره ای به همین نام سکونت دارند .

7- دنگه کشمیر یا همان کشمیر خیل ( بازماندگان همان کشمیر خان مشهور نخستین خان جاغوری) البته ؛ قوم «دلتمور» که اصالتاً از قوم بزرگ قلندر بوده و در منتهی الیه جنوب غربی داوود و در مرز انگوری سکونت دارند پس از عصر عبدالرحمان خانی ، ساکن این سرزمین شده و در شمارش قومی به دنگه هفتم داوود ( دنگه کشمیر خیل) ملحق شده اند .

منطقه اشکه بیشترین تراکم جمعیت داوود را به خود اختصاص داده اند ، زیرا علاوه بر موقعیت دو دنگه بابکه و غیب علی ، پاره ای بزرگی از قوم حیدر نیز در منطقه مرکزی داوود سکونت دارند که در زمان باباعلی وکیل زمین های به ایشان واگذار شده و در قریه های نیزار ، پی جلگه و گردون حیدرا به اضافه ای قریه اودلا و لر در همسایگی گردن داوود ساکن شده اند .

البته ؛ پاره ای از قوم دولت شه در قسمت شمال غربی داوود ( درمنطقه توپ داوود) ساکن هستند چون دارای هویت مستقل قومی بوده و از نظر تقسیمات اداری هم دارای قریه داری مستقل بوده اند تنها از نظر جغرافیای در منطقه داوود قرار داشته و در ساختار قومی داوود با هفت دنگه آن اشتراکی ندارند ، سکونت این بخش از قوم دولت شه درمنطقه داوود که در واقع از برادر زاده های داوود نژادی به شمار میروند ، به زمان شکست سران گری از بزرگ قوم آته یعنی باقر سلطو برمیگردد ؛ که پس از آوارگی ، این بیجا شدگان میان سرزمین های باقی اولاد گری سکونت داده شدند ؛ لذا برخی به سرآس حیدر ، جماعتی در توپ داوود ، و عده ای در بارگاه انگوری سکونت داده شدند .

خوب است بدانیم که چهار دنگه نخستین داوود ( خانوار های خرّم ، لالی، کاکا و وکیل خیل ) بدو قسمت تقسیم گردیده و پاره ای از ایشان در بخش بالای داوود نزدیک مرز زیرک (منطقه چهارشنبی ) سکونت داشته و پاره ای دیگر از آنها در منطقه پایین داوود هم مرز با انگوری در قریه های گردن داوود ، نو آباد ، بیلو مرکزی و بیلو پایین ساکن شده اند .

ساختار اجتماعی – مذهبی :

در یک تقسیم بندی دیگر؛ میتوان منطقه داوود را همچون دیگر مناطق جاغوری ، با یک ساختار متفاوت ( یعنی ساختار مذهبی – اجتماعی ) نگریست ! نیک میدانیم که این تقسیم بندی سنتی از سالهای دور تا کنون همچنان شکل خاص از ساختار را به این جوامع داده است و آن عبارت است از بخش بندی «بیله گی» یا همان « ملّا بستی ها » که در آغاز هر منطقه از یک یا چند ملّا بستی شکل گرفته بودند که به مرور زمان و با کثرت نفوس به بیله های بیشتری تقسیم شده اند .

در حال حاضر ؛ منطقه داوود در قالب این ساختار( ساختار مذهبی – اجتماعی) از 18 بیله یا ملّابستی تشکیل یافته است ، که هر بیله از 40 تا بالای 100 خانوار را در بر میگیرد ، در این ساختار مسائل قومی یا نژادی دخالت چندانی نداشته بلکه اصل بر سکونت هر خانواده در حیطه ای آن بیله یا ملّا بستی است که مثل باقی رعیت ( مردم مربوط آن بیله )باید قوانین و مقررات آن بیله را پذیرفته و ضمن پرداخت عوارض ، متقابلاً از حقوق و مزایای آن بیله بهره مند خواهند شد .

برابر این ساختار هر بیله از یک مسجد یا منبر مرکزی با یک یا چند مسجد فرعی تشکیل شده است که مردم آن بیله از آنها استفاده های متفاوتی دارند همچون : تجمع های مذهبی ، سیاسی ، اجتماعی و... هریک از این بیله ها بطور سنتی و الزامی یک ملّا دارند که در برابر دریافت حقوق معینی با قرارداد سالانه ، تقریباً بصورت شبانه روزی ساکن این مساجد یا منبر ها بوده و مسؤلیت سواد آموزی و مراسم های مذهبی و شرعی مردم را به عهده دارند .

ساختار بیله ها در منطقه داوود :

برابر این ساختار لازم است که بیله های منطقه داوود را مورد شناسائی قرار داده و به معرفی بگیریم ، این بیله ها از چهارشنبی داوود تا بیلو پایین عبارتند از :

1- بیله کاریزمیانه و الغوی داوود .

2- بیله قریه مهتر خیل داوود .

3- بیله قریه ملک خیل داوود .

4- بیله قریه وکیل خیل داوود .

5- بیله قریه سیاده داوود مربوط دنگه میرزا خیل یا خانوار خرّم بیک .

6- بیله قریه غیب علی داوود .

7- بیله قریه اشکه داوود .

8- بیله قریه حیدرای داوود واقع منطقه پای جلگه .

9- بیله قریه سادات مشهور به سادات میرزی در منطقه غیب علی داوود .

10- بیله قریه بوخچه جای ( یا باغچه جای ) داوود .

11- بیله قریه دامن داوود .

12- بیله قریه گردن داوود ( مسجد جامع گردن ) .

13- بیله قریه چمبر گردن داوود .

14- بیله قریه نوآباد بیلو داوود .

15- بیله قریه بیلو مرکزی ( مسجد جامع بیلو ) .

16- بیله قریه توپ دولت شه داوود .

17- بیله قریه مترو یا مهتران بیلو پایین .

18- بیله قریه دلتمور بیلو پایین .

پرچمداران سواد آموزی :

بدون تردید در ترویج سواد و سواد آموزی میان مردم و نیز درحفظ و بقای دین ، مذهب و اندیشه ای شیعی این مردم ؛ ملّا ها ، مساجد و منبر ها نقش مهم و اساسی داشته اند ، زیرا به صورت سنتی هر قریه بر خود داشتن ملّا ، مسجد و یا منبر را لازم و واجب دانسته و ملّا ها علاوه بر وظیفه ای مهم تبلیغ و ترویج دین و اجرای مراسم های عبادی و مذهبی بویژه مراسم بسیار مهم و حیاتی دهه ای اول محرم و عزاداری شهادت سالار شهیدان امام حسین ^(ع) ، نقش ارزشمند معلم را هم داشته اند که به تعلیم و تربیه ای کودکان قریه ای مربوطه خود در حد توان پرداخته اند . به یقین نقش ملّا ها در سواد آموزی مردم و کودکان محروم هزاره و فرزندان مظلوم تشیّع در طول تاریخ قابل انکار نیست ! زیرا مردم هزاره بدلیل محرومیت های نژادی و مذهبی بصورت وحشتناکی در طول دو قرن اخیر به سوی محرومیت و نابودی سوق داده شده و بشدت عقب نگهداشته شده اند طوریکه کمترین بهره از منافع مادی و معنوی کشور نصیب ایشان گردیده و نه تنها از نصاب تعلیمی مدرن در آنجا خبری نبوده بلکه بصورت های مختلفی از گسترش سواد میان این مردم جلوگیری می شده است . که بحق میتوان از گذشته های دور تا کنون ملّا ها را یگانه پرچمدار سواد و سواد آموزی در هزارستان ، جاغوری ، ناوه گری و منطقه داوود دانست .

بنا بر این ؛ پیش از ورود مکتب ها و لیسه ها ( مدرسه های مدرن کلاسی ) بار سواد آموزی تمام مردم هزارستان ، جاغوری ، ناوه گری و منطقه داوود ، بدوش ملّا های مناطق بوده است و همه ای باسوادان کم یا زیاد ، نزد ایشان آموزش دیده اند . مساجد و منبر ها علاوه بر نقش عبادی و مذهبی جایگاه تحصیل و تعلیم نیز بوده اند . امروزه با وجود کثرت مکتب ها (مدارس دولتی) هنوز فرزندان مردم در بسیاری از مناطق جاغوری ، ناوه گری و منطقه داوود به همان شیوه ای سنتی نزد ملّا های هر بیله حداقل سواد ابتدائی ، قرآن و احکام دین را فرا میگیرند .

مناسب و بجاست که یادی از بزرگان دین ، دانش و سوادآموزی در منطقه داوود نیز داشته باشیم البته تا جای که ازحافظه تاریخی این منطقه بدست ما رسیده است و به یقین اینان همه ای بزرگان دانش و سوادآموزی منطقه نخواهند بود بلکه تنها اسامی کسانی از مشاهیر علمی منطقه در پی می آید که ما از آنها اطلاع یافته ایم ، لذا با پوزش از روح بزرگمردان علم و سواد منطقه و نیز با عذر خواهی از خوانندگان عزیز که ممکن است اسامی برخی از این بزرگان از قلم افتاده باشد . هرگاه کسانی از فرزندان داوود یا داوود نشینان بتوانند اسامی آنها را به این لیست بیفزایند ممنون و سپاسگزار خواهیم شد . در هر صورت اسامی این بزرگان عبارتند از :

1- مرحوم ملّا محمدموسی آخوند از دنگه غیب علی جد اعلائی آقای نوری داوود .

2- مرحوم ملّا فیض محمد فرزند مرحوم ملّا موسی مذکور .

3- مرحوم ملّا نورمحمد فرزند ملّافیض محمد مذکور .

4- مرحوم ملّا علی اکبر مشهور به آخوند کلان از دنگه ملک خیل .

5- مرحوم ملّا سرورعلی مشهور به آخوند زوار پدر آقای نوری داوود .

6- مرحوم ملّا غلام حیدر مشهور به آخوند کربلائی بیلو پدر الحاج عظیمی .

7- مرحوم ملّا محمد جمعه مشهور به آخوند کربلائی گردوو .

8- مرحوم آقای سید نجفی داوود .

9- مرحوم حجت الاسلام آقای توسلی اشکه .

10- حجت الاسلام آقای استاد اکبری داوود .

11- مرحوم حجت الاسلام آقای استاد خرّمی داوود .

12- مرحوم حجت الاسلام آقای سید مرتضوی بیلو داوود .

13- مرحوم حجت الاسلام آقای فقهیی اشکه داوود .

14- مرحوم حجت الاسلام آقای شیخ ناطقی داوود .

15- مرحوم حجت الاسلام آقای وحدت رضائی اشکه .

16- مرحوم حجت الاسلام آقای کشمیری اشکه داوود .

17- آقای حاجی ملّا محمد حکیم از دنگه مهتر خیل داوود .

18- حجت الاسلام آقای نوری داوود .

و نیز اسامی علما و طلاب داوود که هم اکنون مشغول خدمت به مردم منطقه و یا مصروف تحصیل اند را در ادامه پی میگیریم :

19- حجت الاسلام آقای الحاج عظیمی .

20- حجت الاسلام آقای زاهدی گردن داوود .

21- حجت الاسلام آقای الحاج کریمی بیلو داوود .

22- حجت الاسلام آقای جواد جاوید بیلو داوود .

23- حجت الاسلام آقای اصغری داوود .

24- حجت الاسلام آقای دکتر ناصری داوود .

25- حجت الاسلام آقای حسین نوری داوود لیسانسیه حقوق .

26- حجت الاسلام آقای مصطفی خرّمی دانشجوی دکترای تاریخ .

27- حجت الاسلام آقای زکی احسانی لیسانسیه حقوق و استاد دانشگاه کاتب کابل .

28- حجت الاسلام آقای جواد ناصری لیسانسیه علوم سیاسی .

29- حجت الاسلام آقای جواد سلطانی کارشناس ارشد تاریخ اسلام .

30- حجت الاسلام آقای محمد جمعه حکیمی لیسانسیه اقتصاد .

31- حجت الاسلام آقای مطهری بیلو داوود .

32- حجت الاسلام آقای روحانی بیلو داوو .

33- حجت السلام آقای نوری زاده .

34- حجت السلام آقای عبدالخالق قاسمی داوود .

35- حجت الاسلام آقای غلامرضا کریمی دانشجوی علوم سیاسی .

36- حجت الاسلام آقای محمدی فرزند حاجی محمد موسی قریه دار دولت شه داوود .

37- حجت الاسلام آقای یونس محمدی بیلو داوود .

38- حجت الاسلام آقای عطائی بیلو داوود .

39- حجت الاسلام آقای رستگار گردن داوود .

40- حجت الاسلام آقای خالقداد محسنی چهارشنبی داوود .

41- حجت الاسلام آقای سید ابراهیم نقوی .

42- حجت الاسلام آقای سید عزیز الله نقوی .

43- حجت الاسلام آقای سید علیزاده برفباد زاده از سادات اشکه داوود .

44- حجت الاسلام آقای رضوانی اشکه .

45- حجت الاسلام آقای رسولی اشکه .

46- حجت الاسلام آقای رسولی چمبر حاجی مقام داوود .

47- حجت الاسلام آقای جاوید نوآباد بیلو داوود .

48- حجت الاسلام آقای مرتضوی زاده .

یادآوری :

· البته ؛ ممکن است که اسامی کسی یا کسانی از قلم افتاده باشد که پیشاپیش عذر خواهی نموده و تاکید دارم که اگر چنین مسأله ای اتفاق افتاده باشد عمدی نبوده و تنها بدلیل سهو و نسیان بوده است و بس !

· در لیست بالا تنها اسامی علما و طلاب گذشته و حال منطقه داوود به شمارش گرفته شده است که مسلماً به معنای تنها باسودان منطقه نیست ! بلکه اسامی دیگر مشاهیر و بزرگان علم و سواد از اهل معارف در بخش مربوط به تاریخ و بررسی نظام تعلیم و تربیه منطقه داوود در فرصت دیگر در پی خواهد آمد انشا الله .

شاد ، بهروز و پیروز باشید ...................... با مید دیدار ........................ یا حق

مترجم سایت

بنام خداوند گردون ، سپهر

ساختار اجتماعی داوود :

مدتی این مثنوی تأخیر شد !

گپ نخست :

ساختار اجتماعی داوود :

ب - تحمیل جنگ های ویرانگر :

ج - عقب ماندگی و عقب نگهداشته شدگی ! :

ساختار اجتماعی – مذهبی :

ساختار بیله ها در منطقه داوود :

پرچمداران سواد آموزی :

یادآوری :