جاغوری یک - طبل صلح و جنگ از سوی ارگ نشینان همزمان نواخته میشود آیا مردم فراموش خواهند شد ؟

به خوبی خاطرات حکومت کوتاه اما تاریک طالبان را به یاد داریم. حکومتی که لحظه لحظه زندگی ما را سرد و بی روح ساخته بود. از آن دوره ی تاریک ده سال گذشته است اما محال است که روح مردم افغانستان آنهمه ظلم و بی عدالتی را فراموش کنند.
امروزه که طبل جنگ و صلح از سوی دولت مردان همزمان زده میشود، مردم ما هنوز از تاثیرات اعمال شوم طالبان در امان نیست. هنوز هم طبالبان کانون گرم خانواده های افغان ها را به محیط بی روح تبدیل میکنند. آنان گاهی در قالب حملات انتهاری، راهگیری های مسلحانه و تهدید های مسافرین در مسیر راه ها زندگی آرام را از مردم ما در گوشه گوشه ی این کشور گرفته اند.
عبدلخالق ناصری جوانیکه با صد شوق و امید به زندگی آرام خود و فامیلش میاندیشید یکی از هزاران جوانیست که از ظلم و ستم طالبان در امان نمانده است..
بعد از سقوق طالبان عبدالخالق مثل تمام مردم افغانستان فکر میکرد که زندگی آرامی را در پیش رو خواهد داشت. وی در مرکز ولسوالی دکان عکاسی برایش ساخت تا از این طریق بتواند امرار معیشت کند و هم سهولتی برای هموطنانش ایجاد کند. وی از سالهای کارش در جاغوری راضی بود زیرا دیگر از تلخی های دوران طالبان خلاصی یافته بود.
در طول این مدت وی از چاپ و دیزاین عکس ها و پوستر های مختلف زندگی اش را به خوبی میگذراند. اما متاسفانه با گذشته ده سال از سقوط نظام طالبان هنوز هم آنان مثل سایه مردم ما را تعقیب میکنند و در هر جاییکه دست شان به مردم برسد از هیچ نوع آزار و ازیت دریغ نمیکنند.
و این بار عبدالخالق از سوی طالبان به جرم چاپ و دیزاین پوستر ها و عکس های تبلیغاتی مورد تهدید قرار گرفته است.
این است مشت نمونه ی خروار. زندگی عبدالخالق نمونه ی از زندگی ملیون ها هموطن دیگر ماست که هنوز هم متاثر از گروه وحشت افگن طالب است. و حال که آهنگ آشتی و مذاکره با این گروه خون آشام از سوی ارگ نشینان بلند شده است، معلوم نیست که این گفتگو های صلح مردم ما را به کجا ها خواهد کشاند.
کسی واقعا نمیداند که اگر این هیولا های وحشت دوباره به قدرت برسند و دوباره دستش به گریبان مردم بی گناه با عبدالخالق و امثال انها چه خواهند کرد.
آیا پنجه های خون آلود دشمنان مردم و مدنیت باز هم برگلوی مردم خواهد رسید؟ این سوالیست که گذشت زمان به آن پاسخ خواهد داد.

فید خوان rss reader