| تبليغات | X |
صفحه در حال بارگذاري است!لطفا کمي صبر کنيد...
|
درباره سایت  بسم ا لله الرحمن الرحیم
ادامه مطلب
دوستان سلام امید وارم که در هر کجای این کره خاکی تشریف دارید خوشحال صحتمند و موفق باشید. آخرین مطالب لوگوی ما   " dir="ltr" size="20">آهنگ
...
....
قالب ساز امکانات دیگر
...
...
|
...
عکس تصادفی پایگاه اطلاع رسانی جاغوری :
پائیز
موضوع: ولایت های دیگر
سه شنبه نوزدهم آبان 1388 8:20 پائیز در بامیان
و کابل آخرین بار بتاریخ 8 سرطان 1387 (اوایل فصل تابستان) صبح هنگام وقتی بامیان را بعد از سپری نمودن چهار سال در آن ترک نمودم خیلی متاثر بودم. زیرا نزدیک به چهار سال زندگی کردن در آنجا برایم مانوسیت ایجاد کرده بود و با آب و هوای بامیان و تمام سختیها و دشواریهای آن عادت کرده بودم. اما می بایستی آنرا روزی ترک می گفتم تا در ضمن کاریابی در کابل، درسهای دانشگاهی ام را نیز ادامه میدادم.
زندگی در کابل با دشواریهای فراوان همراه است. علاوتا، فصلهای بهار، تابستان و پائیز در این شهر یکسان است و فضای خاک آلود و کوچه ها و سرکهای کثیف و مملو از زباله شاخص همه ای فصلهای یاده شده در این شهر است. ریزیش برف و باران در سایر شهرها و کشورها زیبائی و شادابی را به همراه دارد. اما در کابل نتیجه معکوس دارد و هرگاه برف و باران سرازیر میگردد جاده ها مسدود میشود، ازدحام خود روها در مسیر سرکها و گل و لای شدن همه جا بشدت افزایش می یابد.
فضای غبار آلود کابل و وزیدن گردبادها که هرگونه علاقه مندی برای خارج شدن از منزل را سلب می کند، هر لحظه برای پائیز در بامیان دلتنگ می شوم. اکنون دومین پائیز را بدور از فضای بامیان سپری می کنم و بخاطر آوردن لحظاتیکه در دامنه کوههای بامیان برای تماشا نمودن منظره طلائی رنگ درختان آنجا سپری می نمودم، شدیدا متاثر و افسرده ام می سازد. دوست دارم یکبار دیگر ببامیان برگردم و پائیز را از نزدیک در آنجا تماشا نمایم. خیلی دلتنگ شده ام برای بامیان؛ پائیز بامیان واقعا زیبا، شاعرانه و رومانتیک است و دیدن مناظر پائیزی آنجا لذت خاص دارد. کاش در آنجا می بودید تا در یک روز آخر هفته در یک دامنه کوه بر روی ماسه ها می نشستید و در فضای کاملا آرام آنجا به طبیعت دل انگیز و کوه با عظمت بابا خیره می شدید و قلم و کاغذ در دست میگرفتید و چیزی می نویشتید و یا آهنگهای آرام سیاوش قمیشی و معین را در تنهائی کامل می شندید و با خود زمزمه میکردید. قطعه شعر خانم فروغ فرخزاد را که تحت عنوان «شکوفه ای درد» سروده ببامیان تقدیم میدارم. شادم که در شرار تو میسوزم شادم که در خیال تو میگریم شادم که بعد وصل تو باز اینسان در عشق بی زوال تو می گریم
پنداشتی که چون زتو بگسستم دیگر مرا خیال تو در سر نیست اما چی گویمت که چز این آتش برجان من شراره ای دیگر نیست
شبها چو در کناره ای نخلستان کارون ز رنج خود به خروش آید فریادهای حسرت من گوئی از موجهای خسته بگوش آید
شب لحظه ای به ساحل او بنشین تا رنج آشکار مرا بینی شب لحظه ای به سایه ای خود بنگر تا روح بیقرار مرا بینی
من با لبان سرد نسیم صبح سر می کنم ترانه برای تو من آن ستاره ام که درخشانم هر شب در آسمان سرای تو
غم نیست گر کشیده حصاری سخت بین من و تو پیکر صحراها من آن کبوترم که به تنهائی پر می کشم به پهنه ای دریاها
شادم که همچو شاخه ای خشکی باز در شعله های قهر تو می سوزم گوئی هنوز آن تن تبدارم کز آفتاب شهر تو می سوزم
در دل چگونه یاد تو می میرد یاد تو یاد عشق نخستین است یاد تو آن خزان دل انگیزیست کاو را هزار جلوه ای رنگین است
بگذار زاهدان سیه دامن رسوای کوی و انجمنم خوانند نام مرا به ننگ بیالایند اینان که آفریده ای شیطانند
اما من آن شکوفه ای اندوهم کز شاخه های یاد تو می رویم شبها تورا به گوشه ای تنهائی در یاد آشنای تو میجویم
نوشته شده توسط مدیریت بخش قرخچی - لیاقت علی افتخاری | لینک ثابت |
آخرین مطالب پایگاه اطلاع رسانی جاغوری :
پایگاه اطلاع رسانی جاغوری تمام حقوق مربوط و متعلق به این سایت را برای خود محفوظ میدارد، ضمنآ مسئولیت محتوای مطالب به عهده نویسندگان ان میباشد ... |
امکانات 
|
